امروز : دوشنبه ۰۲ بهم ۱۳۹۶

حادثه ۱۹ دی: پاسخ مومنانه به نیاز زمانه

کد خبر : 390
تعداد بازدید : 1,824 نمایش
تاریخ انتشار : ۴ مرداد ,۱۳۹۳

روایت تاریخی | «حادثه ۱۹ دی: پاسخ مومنانه به نیاز زمانه»

«اگر ما حادثه‌ی نوزدهم دی را مبدا تاریخ تحولات جدید دنیا بدانیم،شگفت‌آور نیست و سخنی به گزاف گفته نشده است.»اهمیت و اثرگذاری تاریخی قیام ۱۹ دی مردم قم در حمایت از نهضت امام خمینی(ره) با همین جمله‌ی رهبر انقلاب اسلامی عیان می‌شود.
رهبر انقلاب «پاسخ مومنانه به نیاز زمانه» را ویژگی حماسه نوزده دی دانسته و آن را به عنوان یکی از نمونه‌های تاریخی نقش‌آفرینی و ایستادگی مردم و جوانان قمی در مسیر انقلاب اسلامی معرفی می‌کنند.
آنچه در ادامه می‌آید «روایت تاریخی حادثه نوزده دی قم» در بیانات رهبر انقلاب اسلامی است که به تبیین ابعاد مختلف این حرکت می‌پردازد:

حادثه نوزده دی؛ مبدا تاریخ تحولات جدید دنیا
یقینا آگاهى و بیدارى و بصیرت مردم عزیز قم و پاسخى که آنها با همه‌ى وجود خودشان به حوزه‌ى علمیه و به مرجع تقلیدشان دادند، یک حادثه‌ى ماندگار در طول تاریخ است و خواهد ماند.
اگر ما حادثه‌ى نوزدهم دى را مبدا تاریخ تحولات جدید دنیا بدانیم، شگفت‌آور نیست و سخنى به گزاف گفته نشده است. حوادث جامعه‌ى بشرى و این عالم بزرگ، متاثر از قانون تاثیر متقابل است. حوادث بر روى هم تاثیر میگذارد و زنجیره‌ى حوادث تاریخى، وقایع بزرگ را به وجود مى‌آورد. اگر اینجور تصویر کنیم صورت مسئله را، که حرکت مردم قم در روز نوزدهم دى در سال ۵۶ یک جرقه‌اى بود در فضاى ظلمانى عجیب خفقان آن روز – که شرح اختناقى که آن روز در کشور وجود داشت و همه دنیاى به‌اصطلاح طرفدار آزادى، پشتیبان آن خفقان بودند و از حکمرانان و سلطه‌گران مستبد و دیکتاتور با همه‌ى وجودشان دفاع میکردند، کتابهاى زیادى لازم دارد – در یک چنین فضائى، این خونهاى پاکى که در چهارمردان قم ریخته شد و حرکت عظیم مردم قم را در روز نوزدهم دى پدید آورد، جرقه‌اى بود که در حقیقت اصابت کرد به انبار و آذوقه‌ى ذخیره‌ى عظیم ایمانى این مردم، و ناگهان فضا را منقلب کرد.
اگر حادثه‌ى نوزده دى قم نمیبود، آن حوادث گوناگون شهرستانها و سلسله‌ى اربعین‌ها که مردم را به میدان مبارزه کشاند، به وجود نمى‌آمد. اگر آن تحولات و آن حوادث نبود، ۲۲ بهمن به وجود نمى‌آمد، انقلاب اسلامى به پیروزى نمیرسید. انقلاب اسلامى به پیروزى رسید، چالش با استکبار شروع شد، هیبت استکبار شکست، هیبت آمریکا و صهیونیسم شکست. اگر این شکسته شدن هیبت پوشالى ابرقدرتها – که با هیبت خودشان بیش از واقعیت وجود خودشان در دنیاى انسانها تصرف میکنند – مسلمانها را در کشورهاى مختلف به فکر انداخت و بیدار کرد، ایستادگى مردم ایران، مظلومیت ملت ایران در حوادث مختلف، در جنگ تحمیلى، در دوران سخت توامان دفاع مقدس و تحریم – اینکه ملت ایران اینجور محکم ایستادند، با ثبات پیش رفتند – ملتها را تکان داد. اگر این ثبات نبود، اگر این ایستادگى نبود، اگر این به چالش کشیدن هیبت دروغین ابرقدرتها نبود، ملتها وارد میدان نمیشدند؛ بیدارى اسلامى به وجود نمى‌آمد.۱۳۹۰/۱۰/۱۹


* نوزدهم دی ماه؛ پاسخ مومنانه مردم قم به نیاز زمانه
نوزدهم دى یک نقطه‌ى درخشنده است؛ نه فقط در تاریخ قم، بلکه در تاریخ کشور ما و تاریخ انقلاب. جوانان قم، مرد و زن، طلبه و غیر طلبه، در این روز یک پاسخ مومنانه و قهرمانانه به نیاز زمان دادند. مهم این است که هر ملتى، هر شخصى و هر مجموعه‌اى بتواند به نیاز زمانه‌ى خود پاسخ دهد. البته مردم قم اولین بار در نوزدهم دى نبود که این هوشیارى و هوشمندى و شجاعت را از خود نشان دادند؛ هزار و دویست سال است که شهر قم پایگاه اشاعه‌ى افکار منور اهل بیت علیهم‌السلام است. آن وقتى‌که حکومتهاى مخالف اهل بیت هم بر سر کار بودند، مردم قم این موضع را حفظ کردند و اگر سختیهایى هم داشت، آن را تحمل کردند. هفتاد سال هم هست که قم مرکز و پایتخت فکرى و علمى دنیاى اسلام است. از زمان ورود مرحوم آیت‌الله حائرى به قم سال ۱۳۴۰ قمرى این شهر به مرکز اصلى علمى عالم اسلام و تشیع تبدیل شد و بعد در زمان مرحوم آیت‌الله بروجردى به اوج خود رسید؛ و محصول آن دوره‌ها پیدایش شخصیت عظیم القدر و کم‌نظیرى مثل امام بزرگوار بود. این سابقه‌ى درخشان براى قم وجود دارد که همیشه به نیاز زمان پاسخ گفته است. نوزدهم دى هم از این قبیل بود.
اشکال کار ملتها و اشخاصى که توسرى‌خور زمانه باقى مى‌مانند و مغلوب حوادث دوران خود مى‌شوند، این است که زمان و جریانات خود را نمى‌شناسند؛ آنچه را که اقتضا و نیاز زمان است، درک نمى‌کنند؛ اگر هم درک مى‌کنند، گاهى شجاعت ابراز آن را ندارند. لذا زمانه و عوامل مخالف و معاند بر آن‌ها غلبه مى‌کند.
اگر مردم قم در نوزدهم دى‌ماه سال ۱۳۵۶ قیام نمى‌کردند و آن حوادث عظیم را پى‌درپى به وجود نمى‌آوردند، احتمالا حوادث به سمت و سوى دیگرى مى‌رفت؛ اما آن‌ها ابتکار به‌خرج دادند و مرد و زن و جوان و پیر و روحانى و غیر روحانى، در این حرکت سهیم شدند؛ هرچند نقطه‌ى اصلى ثقل این کار بر دوش جوانها بود؛ چون فطرت پاک و پایبند نبودن به تعلقات مادى، جوان را راحت‌تر به وسط میدان انجام وظیفه مى‌برد. همه‌ى ملت ایران در دوران انقلاب، این منش و کار بزرگ را نشان دادند؛ یکى زودتر، یکى دیرتر؛ اما جلوتر از همه قم بود. نتیجه این شد که دژ تسخیرناپذیرى که دربست در اختیار دشمنان ملت ایران و غارتگران و زورگویان و راهزنان بین‌المللى بود دژ حکومت ایران به وسیله‌ى مردم از دست آن‌ها خارج شد و مردم آن را فتح کردند. ۱۳۷۹/۱۰/۱۹

* نقش داشتن مردم و حوزه علمیه قم در حرکت تاریخی نوزده دی
در این حرکت تاریخى[قیام نوزده دی]، هم مردم قم و هم حوزه‌ى معظم و جلیل‌القدر علمیه‌ى قم نقش داشتند. جوانان و مرد و زن قم، قبل از آن حرکت و با آن حرکت، نشان دادند که پایبندى آن‌ها به اسلام، لقلقه‌ى زبان نیست و حوزه‌ى علمیه‌ى قم و مراجع معظم قم در آن روز نیز ثابت کردند که ظرفیت و استعداد هدایت یک موج عظیم مردمى را در این اقیانوس بیکران دارا هستند. این‌ها چیزهایى نیست که زایل شود. امروز هم همان ایمان، همان مردم و همان حوزه‌ى علمیه در قم استوار است؛ لذا قم محور اساسى انقلاب بوده و خواهد بود. جوانان قم نقش و سهم بسیار بزرگ خود را فراموش نکنند. ۱۳۸۲/۱۰/۱۸

* ایستادگی جوانان و مردم قم در صفوف مقدم انقلاب
من در خصوص جوانهاى قم، هم خاطرات دارم، هم اطلاعات متعدد و فراوانى دارم… قبل از آنکه مبارزات در سال ۴۱ و ۴۲ اوج بگیرد، اینجا ما نشانه‌ى زیرکى جوانان قم و هوشمندى آنها را مشاهده کردیم. من فراموش نمیکنم؛ در همین جلوى کوچه‌ى حرم یا آن طرف خیابان، کوچه‌ى ارگ، کیوسک روزنامه‌فروشى بود؛ خبرهاى روزنامه‌ها را در آنجا میزدند. ماها از درس که برمیگشتیم، مى‌ایستادیم تیتر این روزنامه‌ها را نگاه میکردیم. وقتى در مسئله‌ى انجمنهاى ایالتى و ولایتى، دولت طاغوت مجبور به عقب‌نشینى شد و آن تصویب‌نامه را باطل کرد، من دیدم این جوانهائى که حول و حوش همین کوچه‌ى حرم و توى خیابان ارم بودند – که این جوانها را غالبا میدیدیم و هیچ تصور نمیکردیم که اینها با اندیشه‌ى سیاسى و مسائل سیاسى سر و کارى داشته باشند – آمدند به ما گفتند ما موفقیت روحانیت را در مقابل دولت طاغوت به شما تبریک عرض میکنیم. جوانان قمى که به حسب ظاهر برکنار بودند، به ما طلبه‌ها، که هیچ آشنائى هم با هم نداشتیم، مى‌آمدند تبریک میگفتند.
من از همان وقت به ذهنم رسید که این چه روحیه‌اى در جوان قمى است – دانشجو که آن وقت در قم نبود؛ جوان دانش‌آموز یا حتى غیر دانش‌آموز؛ جوان بیکار – که نسبت به مسئله‌ى مبارزه و نهضت و پنجه درافکندن روحانیت با دولت طاغوت، اینجور حساس است.
بعد که مسائل سال ۵۶ پیش آمد، آنجا قم خودش را نشان داد. حقیقتا به معناى واقعى کلمه، رهبرى حرکت مردم در خیابانها و حضور در میدانها و ایستادگى در مقابل پنجه‌هاى چدنى و خشن دستگاه را قم شروع کرد. همین جوانهاى قمى آمدند توى خیابانها، خونهاشان بر زمین ریخته شد؛ البته مامورین نظام طاغوت را حسابى هم اذیت کردند! آن زیرکى جوانهاى قم و شیطنت آنها، مامورین را حسابى سردرگم هم میکرد.
بعد مسئله‌ى انقلاب پیش آمد. همه جا قم در صفوف مقدم بود. این لشکر على‌بن‌ابى‌طالب جزو لشکرهاى موفق در دفاع مقدس و در خطوط مقدم بود. در همه‌ى امتحانهاى بزرگ، قمى‌ها از عهده‌ى امتحان، خوب برآمدند؛ صف مقدم هم جوانها بودند. من میخواهم شما جوان امروز که احساس دارید، اندیشه دارید، شور و شعور دارید، این شناسنامه‌ى پر افتخار نسل جوان قمى را از چند دهه پیش به این طرف، در مقابل چشم داشته باشید.
قمى‌ها در انقلاب نقش‌آفرینى کردند. در دفاع مقدس نقش‌آفرینى کردند؛ بعد از تمام شدن جنگ – بخصوص بعد از رحلت امام بزرگوار که سایه‌ى ایشان از سر ما کوتاه شد – نقش‌آفرینى جوانهاى قمى بارزتر هم بوده است؛ این نکته‌ى مهمى است.

توجه بکنید؛ از سالهاى آخر دهه‌ى اول انقلاب به بعد، دشمنان انقلاب و جبهه‌ى دشمن با استفاده از کارشناسهاى ایرانى یک سیاستى را طراحى کردند – چون غیر کارشناسهاى ایرانى به این نکته توجه پیدا نمیکردند؛ کسانى که طرف مشورتشان قرار میگرفتند، ایرانى بودند – و آن سیاست این بود که از قم آنتى‌تز انقلاب درست کنند. همان طور که انقلاب از قم جوشید، یک ضد انقلاب هم از قم به وجود بیاورند. قم حوزه‌ى روحانیت است. حوزه‌ى علمیه ظاهرا در قم است، اما این جمع حوزوى در معنا در همه‌ى کشور منتشر است. این طلبه‌ى قمى که در قم ساکن است، در شهر خود، در روستاى خود صاحب نفوذ است. از سرتاسر کشور در اینجا جمعند. آن روزى که افراد این حوزه براى تعطیلى یا براى کارى به منازل خود میروند، معنایش این است که حوزه در سرتاسر کشور منتشر میشود. پس هر فکرى در اینجاست، هر ایده‌اى در اینجاست، هر عزم و اراده‌اى در اینجاست، هر حرکت و جهتگیرى‌اى در اینجاست؛ در واقع در سرتاسر کشور یک امتدادى دارد؛ این را بیگانه‌ها نمیفهمیدند؛ آمریکائى‌ها نمیتوانستند این حقیقت را تحلیل کنند؛ این را یک خودى، یک ایرانى، یک آشنا به طبیعت روحانیت میتوانست بفهمد؛ این را به آنها یاد دادند؛ لذا سعى کردند در قم زمینه‌ى فتنه را فراهم کنند. من چون نمیخواهم از کسى اسم بیاورم، اسم نمى‌آورم و عبور میکنم. در همان سال ۵۸ و ۵۹، هم مردم قم، هم مردم تبریز حماسه آفریدند؛ نه فقط حماسه‌ى آمدن توى میدان و مشت گره‌کردن، بلکه حماسه‌ى معنوى، حماسه‌ى شعور، حماسه‌ى تحلیل درست. بعد از رحلت امام هم به شکل دیگرى همین اتفاق در قم افتاد. اینجا هم مخالفین و دشمنان – عمدتا دشمنان بیرون مرز؛ اصل آنهایند – طراحى کرده بودند که بتوانند این آنتى‌تز را در اینجا به وجود بیاورند. اگر قمى‌ها غافل بودند، اگر جوانهاى قم از تحلیل عاجز بودند، اگر آن هوشمندى لازم را نمیداشتند، مشکلات بیش از اینها میشد؛ این حقیقت امر است، این بیان واقع نسبت به مجموعه‌ى جوان در قم است.

برچسب ها :